شروع ورزش بعد از زایمان باید کاملاً تدریجی و با چراغ سبز پزشک یا ماما باشد. معمولاً میتوانید فعالیتهای خیلی سبک را از همان روزهای اول شروع کنید و پس از ویزیت ۶ هفتگی، سراغ ورزش منظمتری بروید[1][5][6]. یادتان باشد که بدن هر مادر متفاوت است و زمان دقیق شروع ورزش به عواملی مثل نوع زایمان، وضعیت بخیهها، سطح انرژی و شیردهی شما بستگی دارد[1][5].
شروع ورزش پس از زایمان باید آهسته و پیوسته باشد. همیشه قبل از شروع، با پزشک یا مامای خود مشورت کنید، بهخصوص اگر زایمان سزارین یا زایمانی پرچالش داشتهاید[5].
خبر خوب این است که پیادهروی آرام معمولاً از همان روزهای اول با اجازه تیم درمان ممکن است. این کار به گردش خون بهتر و پیشگیری از لخته شدن خون کمک زیادی میکند[1][3][4].
یک راهنمای کلی برای شروع ورزش بعد از زایمان به این صورت است:
علائم هشدار: اگر در دوران نقاهت دچار تب، خونریزی شدید، درد شدید شکم، سرگیجه، تنگی نفس یا درد قفسه سینه شدید، فوراً ورزش را متوقف کرده و با پزشک یا اورژانس تماس بگیرید. این علائم میتوانند جدی باشند.
روند کلی بازگشت به ورزش در هر دو نوع زایمان شبیه است، اما بعد از سزارین به دلیل جراحی شکمی، به استراحت و زمان بیشتری نیاز دارید[4][6]. تصمیم نهایی همیشه باید با مشورت پزشک یا ماما گرفته شود.
این بازههای زمانی تقریبی هستند و حتماً باید با توجه به شرایط فردی شما، نوع زایمان، میزان خونریزی و توصیه تیم درمانی تنظیم شوند.
هدف از ورزش ایمن پس از زایمان، کمک به بهبودی بدن، تقویت عضلات و افزایش انرژی است، نه کاهش وزن سریع[1][2][5]. تمرینات باید با توجه به شرایط شما انتخاب شوند.
در این دوره، تمرکز بر حرکات بسیار ملایم برای کمک به گردش خون و تقویت کف لگن است[1][5].
اگر روند بهبودی شما خوب باشد، میتوانید با احتیاط فعالیت خود را کمی بیشتر کنید[1][3][5].
پس از ویزیت ۶ هفتگی و تأیید پزشک، میتوانید بهتدریج شدت ورزش را برای تقویت بدن و بازگشت به اندام افزایش دهید[1][5][6].
توجه: اگر حین ورزش دچار سرگیجه، تنگی نفس، درد شدید شکم، خونریزی واژینال یا درد قفسه سینه شدید، فوراً تمرین را متوقف کرده و با پزشک یا ماما تماس بگیرید.
بعد از زایمان، عضلات شکم و کف لگن شما ضعیف شدهاند. برخی حرکات ورزشی میتوانند به این نواحی فشار آورده و روند بهبودی را مختل کنند. بهتر است تا زمان ارزیابی تخصصی از انجام آنها خودداری کنید[1][2][3][6].
این حرکات فشار زیادی به خط وسط شکم وارد میکنند و میتوانند جدایش عضلات شکم (دیاستازیس رکتی) را بدتر کنند[1][2][3]. قبل از انجام این تمرینات، حتماً با یک متخصص یا فیزیوتراپیست مشورت کنید تا وضعیت عضلات شما ارزیابی شود[1][2].
حرکاتی مانند دویدن با سرعت بالا، طناب زدن و ورزشهای HIIT فشار ناگهانی به کف لگن و مفاصل وارد میکنند. از آنجایی که مفاصل شما ممکن است تا ۳ تا ۵ ماه پس از زایمان به ثبات کامل نرسیده باشند، بهتر است از این ورزشها پرهیز کنید[5][6].
در هفتههای اول، بهخصوص پس از سزارین، از بلند کردن اجسام سنگینتر از نوزادتان خودداری کنید. این کار به زخم شکم، کف لگن و ستون فقرات فشار میآورد[3][4]. برای کارهای سنگین از دیگران کمک بگیرید و هنگام بلند کردن نوزاد، از پاهای خود نیرو بگیرید، نه کمرتان[3][4].
برای بازگشت به اندام ایدهآل، نیازی به رژیمهای سخت و طاقتفرسا نیست. تمرکز خود را روی تغذیه سالم، تحرک کافی و استراحت بگذارید[5][6]. بدن شما برای ترمیم و شیردهی به انرژی و مواد مغذی کافی نیاز دارد.
تغییرات بدن پس از زایمان کاملاً طبیعی است. بازگشت به فرم قبلی زمانبر است و ممکن است بدن شما برای همیشه کمی متفاوت از گذشته باقی بماند. هدف اصلیتان در ماههای اول باید سلامتی، بهبود روحیه و افزایش انرژی باشد، نه رسیدن به یک عدد خاص روی ترازو[2][5][6].
ایمنی ورزش شما به سه اصل کلیدی بستگی دارد: مشورت با متخصص، گوش دادن به بدن و شروع آهسته[1][5].
اگر سابقه بیماری قلبی، فشار خون بالا، دیابت یا زایمان پرعارضه داشتهاید، حتماً قبل از شروع هر ورزشی با پزشک خود صحبت کنید. ممکن است به یک برنامه ورزشی تخصصی زیر نظر فیزیوتراپیست نیاز داشته باشید.
ورزش برای لاغری بلافاصله بعد از زایمان توصیه نمیشود و بهتر است چند روز تا چند هفته به بدن خود برای ترمیم فرصت بدهید و سپس با فعالیتهای خیلی سبک شروع کنید. در روزهای اول، تمرکز اصلی باید روی کنترل خونریزی، مراقبت از بخیهها، استراحت، تغذیه مناسب و پایش علائم هشدار باشد، نه کاهش وزن. پیادهروی آرام و تمرینات خیلی ملایم کف لگن معمولاً اولین فعالیتها هستند که میتوان با نظر ماما یا پزشک شروع کرد و بازگشت به ورزش منظمتر معمولاً بعد از ویزیت ۶ هفتهای و تأیید متخصص ایمنتر است. کاهش وزن باید تدریجی و همراه با تغذیه متعادل باشد، نه با رژیمهای سخت، تا به شیردهی و سلامت عمومی آسیبی نرسد.
پیادهروی آرام بعد از زایمان طبیعی معمولاً از همان روزها و هفتههای اول، در صورت پایدار بودن وضعیت عمومی و نبود خونریزی غیرطبیعی یا درد شدید، میتواند بیخطر و حتی مفید باشد. بسیاری از راهنماهای مراقبت پس از زایمان، پیادهروی سبک در خانه یا محیط امن را برای کمک به گردش خون، پیشگیری از لخته شدن خون و بهبود خلق توصیه میکنند، به شرطی که با احساس درد، سرگیجه، تنگی نفس یا افزایش خونریزی همراه نباشد. زمان و مدت پیادهروی باید کوتاه و متناسب با توان شما باشد و بهتدریج افزایش یابد؛ اگر به هر دلیلی نگران هستید یا زایمانتان پیچیده بوده است، قبل از شروع پیادهروی با ماما یا پزشک مشورت کنید.
بعد از سزارین باید زمان بیشتری برای ترمیم بافتهای شکم و رحم در نظر بگیرید و معمولاً ورزشهای جدی و خارج از منزل تا حدود ۶ تا ۸ هفته به تعویق میافتند. راه رفتن آرام در خانه معمولا از روزهای ابتدایی برای پیشگیری از لخته خون و کمک به بهبود گردش خون توصیه میشود، اما فشار زیاد به شکم و بلند کردن اجسام سنگینتر از نوزاد در این دوره مناسب نیست. ورزش منظم، مثل پیادهروی طولانیتر، حرکات کششی و تمرینات قدرتی سبک، بهتر است پس از ویزیت پس از زایمان و تأیید پزشک شروع شود؛ در این ویزیت وضعیت زخم، رحم، فشار خون و سایر عوامل بررسی میشود. اگر درد شدید شکم، تب، ترشح بدبو از زخم یا خونریزی غیرطبیعی دارید، باید قبل از هر ورزش به پزشک مراجعه کنید.
بعد از زایمان، انجام حرکات کلاسیک شکم مانند درازنشست، کرانچ و پلانک طولانی میتواند فشار زیادی بر عضلات راست شکم و خط وسط شکم وارد کند و در صورت وجود جداسازی عضلات شکمی (دیاستاز رکتی) این وضعیت را تشدید کند. به همین دلیل، اغلب توصیه میشود این حرکات تا زمانی که شکم و کف لگن توسط متخصص ارزیابی نشده و وضعیت دیاستاز مشخص نشده، انجام نشوند. در این دوره، تمرینات عمقیتر و ملایمتری که عضلات عرضی شکم و عضلات پشتی را فعال میکنند، تحت نظر ماما یا فیزیوتراپیست مناسبترند. اگر هنگام هر حرکت شکمی احساس برجستگی خط وسط شکم، درد یا کشش غیرطبیعی دارید، باید آن تمرین را قطع کرده و برای بررسی تخصصی مراجعه کنید.
ایمنی ورزش پس از زایمان را میتوان با چند نشانه مهم ارزیابی کرد: اول اینکه در ویزیت پس از زایمان، ماما یا پزشک وضعیت رحم، بخیهها، فشار خون، کف لگن و شکم را بررسی و درباره زمان و نوع ورزش به شما توصیه میکند. دوم اینکه هنگام ورزش نباید دچار درد شدید شکم، لگن یا مفاصل، خونریزی واژینال بیشتر از قبل، سرگیجه، تنگی نفس غیرمعمول یا درد قفسه سینه شوید؛ این علائم نشانه آن است که شدت تمرین مناسب نیست یا مشکلی پزشکی وجود دارد. سوم اینکه باید همیشه با شدت پایین شروع کنید، بدن را قبل از ورزش چند دقیقه گرم کنید و بعد از آن با حرکات کششی ملایم سرد کنید. اگر بیماری زمینهای مثل قلبی، فشار خون بالا، دیابت یا جراحی پیچیده دارید، قبل از هر برنامه ورزشی باید با پزشک خود مشورت کنید.
برای رسیدن به تناسب اندام بعد از زایمان، رژیمهای سخت و خیلی کمکالری توصیه نمیشوند، بهخصوص اگر شیرده هستید، چون میتوانند به خستگی شدید، کمخونی و کاهش کیفیت شیردهی منجر شوند. آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، تحرک و فعالیت جسمانی در محدوده طبیعی و تغذیه متعادل شامل سبزیجات، میوهها، غلات کامل، پروتئین کافی و چربیهای سالم است. کاهش وزن باید تدریجی باشد و هدف اصلی در ماههای اول، حمایت از سلامت عمومی، بهبود خلقوخو، کاهش دردهای عضلانی و افزایش آرام قدرت بدن باشد. اگر احساس میکنید به برنامه کاهش وزن نیاز دارید، بهتر است با متخصص تغذیه آشنا با دوران شیردهی و پس از زایمان مشورت کنید تا برنامهای ایمن و متناسب با شرایطتان طراحی شود.
فراماما پایش سلامت، مشاوره با ماما و روند هفتگی را رایگان در اختیارتان میگذارد
ورود به فراماما